گفته بودم:
هيچ بهانه اي نيست براي ِ نوشتن..!
حالا که خوب فکر مي کنم ؛ مي گم:
اينکه مي شود براي ِ تو نوشت ، بهترين بهانه ي نوشتن است!
اين هم چند خطي براي تو و به احترام عشقم به تو!
هرگز تو را فراموش نخواهم کرد
حتي اگر مرا از ياد ببري
و هرگز از تو رنجور نخواهم شد
چرا که تو را دوست دارم
ديوانه وار عاشقت شدم
چرا که مهرباني را در وجودت ديدم
با چشمانت وجودم را دگرگون ساختي
و اگر تو نبودي هرگز عاشق نمي شدم
نه تو از عشق من دست مي کشي
و نه قلب من از عشقت روي گردان مي شود
سوگند که وجود تودرسرنوشت من آمده است
و اگر با وجدانت اشاره کني
فرسنگ ها را خواهم پيمود
چرا که شب عشق بسيار طولاني است
و قلبم در آرزو ي تو مي سوزد
آنگاه که از برابر ديدگانم دور شوي
خورشيد وجود ت پنهان مي گردد
وابر هاي غم واندوه
مرا در بر مي گيرد
و به دنياي غر يبي مي برد
هميشه در قلبم حضور داري
و عشقت زندگيم را گلباران کرده است
تمامي اين دنيا را با قلبي پرازرمز وراز به دنبالت طي کردم
محبوبم هميشه به انتظار بازگشتت خواهم ماند
* من هميشه چشم انتظار نگاهت خواهم ماند *
